Column Karin Laglas: Eberhard, bedankt en vaarwel

dinsdag 10 oktober 2017

Burgemeester Eberhard van der Laan
En dan opeens is ‘ie er niet meer. We wisten dat hij ongeneeslijk ziek was. Maar als het nieuws komt dat hij is overleden, is dat toch nog onverwacht. Een schok. Iedereen in de stad voelt verdriet  – ikzelf ook. Om onze burgemeester die er niet meer is. Maar vooral ook om de mens Eberhard van der Laan. Want hij was meer dan alleen politicus.
Afgelopen dagen bekeek ik een paar Youtube-videos van Eberhard. Gewoon om hem nog even te zien en te herdenken. Ik zag een authentieke bestuurder. Een rauwdouwer misschien zo af en toe, recht uit het hart. Zo een van het type ‘streng maar rechtvaardig’.
 
Met een broertje dood aan mensen die de kantjes ervan af liepen of dachten dat hen een privilege ten deel zou vallen. Hij was helder in zijn communicatie. Zoals de mooie anekdote waarbij hij op straat wordt uitgemaakt voor ‘zakkenvuller’. Waarna hij zich omdraait en roept: ‘Hoezo? Ik was vanochtend om 7 uur op en ben al de hele dag aan het werk. En jij? Wat heb jij gedaan vandaag?” Pats. Die zit.
 
Eberhard was evenzeer van de elite als van de straat. En pal staan voor beide. Soms hard in zijn optreden, maar altijd vanuit een warm hart voor de samenleving. In zijn opstelling naar de ‘vluchtgarage illegalen’ en de bezetters van het Maagdenhuis was hij even duidelijk: protest en een afwijkende mening hebben mag, maar de openbare orde verstoren en wederrechtelijk toe-eigenen niet. Punt. 
 
Eberhard droeg de volkshuisvesting een warm hart toe. Niet voor niets was hij een tijdje minister van Volkshuisvesting. Hij had een duidelijke visie en zette in gang waar wij nu dagelijks mee bezig zijn. Terug bij onze kerntaak. Eberhard deed dat op een  inhoudelijke, empathische en verbindende manier, dat wel.
 
Tot onze –en ook wel zijn– spijt is dat laatste onder zijn opvolgers wat meer in de verdrukking geraakt. Als burgemeester was hij vanuit zijn rol wat meer op de achtergrond ten aanzien van het wonen. Maar iedereen die hem wat meer van dichtbij meemaakte voelde dat zijn hart nog steeds klopte voor de volkshuisvesting. En delen van zijn optreden -de aanpak van Top 600 van jonge veelplegers, het elftal tegen armoede – raakten zeer nauw aan het wonen.
 
Eberhard van de Laan was een burgemeester die bij onze stad paste. We zullen hem en zijn bijdrage voor onze stad niet vergeten. Hij was goed voor ons. We zullen hem enorm missen. In gedachten zijn we bij zijn familie en vrienden. En ja, we zullen goed voor elkaar en Amsterdam zorgen. Beloofd.
 
Karin Laglas 


Newsalert

Meld u aan voor de newsalert en ontvang bij nieuwe artikelen een melding in uw mailbox.


Deel deze pagina

Plaats op Facebook Deel op LinkedIn Deel op Google+ Deel op WhatsApp