Column Karin Laglas: We zijn steen-rijk!

woensdag 12 april 2017

Karin Laglas: ‘Steen-rijk zijn is iets anders dan het zwemmen in geld’

Het jaarverslagenseizoen is weer aangebroken. Nieuws! En dat kan zomaar de kop “Ymere steenrijk” opleveren, in vette letters boven een nieuwsbericht over ons jaarverslag 2016.

Is dat nou waar of onwaar nieuws? Hangt er vanaf hoe je kijkt. Letterlijk genomen zijn we inderdaad steen-rijk. De waarde van ons vastgoed is ruim 10 miljard euro. Dat is niet mis! Dus ja. Maar het juiste antwoord is natuurlijk: nee. Want met die vastgoedwaarde kunnen we niets. Zolang we onze woningen niet massaal verkopen is het papieren rijkdom. Voor het waarmaken van onze missie –het eraan bijdragen dat er ook voor huishoudens met bescheiden financiële middelen goede betaalbare woningen beschikbaar zijn in de Metropoolregio Amsterdam- kunnen we die papieren rijkdom niet inzetten.

Oké, beetje flauw en bekend voorbeeld misschien. Maar het geeft wel aan hoe nieuws verschillend geïnterpreteerd kan worden. "Objectiviteit in de journalistiek bestaat niet. Er zit altijd een wereldbeeld achter. Nieuws komt per definitie vanuit een standpunt", aldus Rob Wijnberg van De Correspondent. De maker van de kop "Ymere steenrijk" gaat waarschijnlijk uit van het wereldbeeld dat corporaties logge vette organisaties zijn die het liefst op hun geld zitten. Ons wereldbeeld is dat we een maatschappelijke organisatie zijn die betrokken en effectief werkt aan goed wonen in een inclusieve samenleving. En dat levert een heel andere kop op.

De media bepalen voor een deel onze blik op de wereld. Journalisten brengen ons op de hoogte van gebeurtenissen waar we zelf niet bij kunnen zijn. Ze stellen op basis van door hen gevonden informatie misstanden aan de kaak. Ze zijn kritisch ten opzichte van machthebbers en gevestigde orde. Ze doen onderzoek en berichten daarover, zodat kwalijke zaken aan het licht komen. Niet voor niets is persvrijheid een belangrijk democratisch beginsel.

In deze tijd is het nieuws allang niet meer alleen van journalisten. Wat vroeger mediaconsumenten waren zijn nu ook nieuwsmakers geworden. Op Twitter en Facebook wordt nieuws gedeeld en ook gemaakt. Dat de emotie daarbij regeert en de feiten ondergesneeuwd zijn lijkt niet ter zake te doen. Het ene moment is iets "viral" en het andere moment vergeten.

We leven in een tijd van "alternatieve feiten" en we zitten allemaal in onze eigen "filter bubbel". Je wordt bevestigd in je wereldbeeld doordat internet en social media berichten die aansluiten bij je leefwereld voor je selecteren. Of het nu echte feiten zijn of alternatieve.

Hoe scheiden we de zin van de onzin? Een "vaccin tegen nepnieuws" stelt Sander van der Linden, onderzoeker in Cambridge voor. Dat is: vooral eerst de feiten geven. En dan pas de duiding die je eraan geeft. Prima idee. Wij pakken die handschoen op door op onze website een "newsroom" in te richten. Daar posten we feiten die ons en ons werk betreffen. We geven ook ruimte voor uiteenlopende meningen – als verschillende duiding van die feiten. Ook meningen waar we het misschien niet mee eens zijn. Daar gaan we graag het gesprek over aan. In het besef dat nieuws per definitie voortkomt uit een standpunt.

We beogen daarmee een scala aan informatie aan te bieden die helpt om de feiten en verschillende invalshoeken te zien. Daarmee laten we aan de lezer het oordeel wat zin en onzin is. In het vertrouwen dat die zelf tot de conclusie komt dat steen-rijk zijn iets anders is dan zwemmen in het geld.

Karin Laglas is voorzitter van de directieraad van Ymere.

Deel deze pagina

Plaats op Facebook Deel op LinkedIn Deel op Google+ Deel op WhatsApp