Column Karin Laglas: Alternatieve feiten

vrijdag 15 december 2017

Karin Laglas, voorzitter directieraad Ymere

Politici in de Metropoolregio Amsterdam lopen zich al flink warm voor de gemeenteraadsverkiezingen. Wonen is een van de centrale thema’s. Politici buitelen over elkaar heen om te laten weten hoe ernstig de situatie is en werpen zich op als dé verlosser. Soms leidt dat tot interessante taferelen.

Onlangs was er een woordengevecht in Het Parool tussen Laurens Ivens en Reinier van Dantzig - respectievelijk wethouder wonen en lijsttrekker SP en D66-lijsttrekker in Amsterdam - over wie er nu het slechts vanaf komt op de Amsterdamse woningmarkt. Volgens de één huishoudens met een laag inkomen, volgens de ander huishoudens met een middeninkomen.

Kom op jongens, wat dacht je van allebei? En trouwens ook huishoudens met een hoger inkomen. Iedereen eigenlijk, op een paar écht rijke types na die niet warm of koud worden van een tonnetje meer of minder voor nog een appartementje.

Even een uitstapje naar de theorie. Politici zijn geen exacte wetenschappers. De basis van hun denken is een normenkader voor de samenleving. Extreem gesteld: “het recht van de sterkste” op rechts en “niemand heeft het recht het beter te hebben dan een ander” op links. Vanuit dit normenkader interpreteren politici feiten. Dat is de reden waarom politici op basis van dezelfde feiten met verschillende analyses en oplossingen komen voor hetzelfde probleem.

Feiten zijn waarheden. En daar wringt het. Want in het debat worden de feiten niet zelden geweld aangedaan. Dat doet pijn. Zo stelt Laurens Ivens (SP) dat 43% van de woningen in Amsterdam een sociale huurwoning is. Feit: bij de laatste meting was 57%. We hebben het dan over een verschil van zo’n 55.000 woningen. Hoe kan dat nou?

De enige verklaring die ik zie is dat Ivens de particuliere voorraad niet meetelt. Zijn redenering kan zijn dat de particuliere eigenaren uit winstbejag als een speer huren optrekken, huurders dat niet meer kunnen betalen en uiteindelijk vertrekken.

Nu sluit ik niet uit dat een aantal particuliere verhuurders dat best zou willen. Maar het kan gewoon niet. Ook particuliere eigenaren zijn gebonden aan het huurrecht, net als wij corporaties. Dus zijn ze afhankelijk van huuropzeggingen door huurders. Die opzeggingen zijn schaars. De afgelopen jaren onder de 5% voor sociale huurwoningen. Kortom: het duurt sowieso nog een jaar of 15 voordat de als feit gepresenteerde 43% in beeld komt.

Reinier van Dantzig (D66) ‘vergeet’ dat zo’n 20% van de huishoudens met een middeninkomen in Amsterdam in een goedkope sociale huurwoning woont. Met bovendien een kunstmatig laag gehouden huurprijs die niet voor hen bedoeld is. Let wel dit is geen klein bier. Het gaat over rond de 45.000 woningen, zo’n 10% van het totaal aantal woningen.

Het eerlijke antwoord is dat de woningmarkt in Amsterdam een ingewikkelde puzzel is. Bijna iedereen - arm of rijk – staat in een wachtrij. Het eerlijke antwoord is ook dat een goede stad bestaat uit een mengeling van mensen met verschillende voorkeuren, culturen, leeftijden en inkomens. Alleen dan bouw je een inclusieve samenleving. Welk mengsel dat moet zijn is aan de politiek in Amsterdam. Zou het daar niet vooral over moeten gaan in het debat? Dan kunnen we het daarna hebben over de woningmarkt die daarbij hoort.

Bij gebrek aan antwoord daarop een voorzetje. Ja, er moeten sociale en middeldure huurwoningen bijgebouwd worden. Daarmee brengen we de doorstroming op gang en geven we ook starters een kans op woningmarkt. Daar hoort dan wel bij dat starters in het woningtoewijzingsysteem een eerlijke kans krijgen. Ook is het een goed idee om huishoudens met een midden en hoog inkomen die in een sociale huurwoning wonen een huur te laten betalen die past bij de huurwaarde van de woning. Immers ruim 50% van de sociale huurwoningen in Amsterdam is in kwaliteit een middeldure huurwoning. Met die extra inkomsten kunnen er dan sociale huurwoningen gebouwd worden.

Ondertussen is mijn oproep aan de dames en heren politici: debatteer – met argumenten graag - over hoe je een inclusieve stad ziet een hoe je die realiseert. En laten we de feiten vooral de feiten laten.

Karin Laglas

voorzitter directieraad Ymere


Newsalert

Meld u aan voor de newsalert en ontvang bij nieuwe artikelen een melding in uw mailbox.


Deel deze pagina

Plaats op Facebook Deel op LinkedIn Deel op Google+ Deel op WhatsApp